لندن، انگلستان – سر نیکلاس گریمشا (Nicholas Grimshaw)، معمار برجسته انگلیسی و یکی از پیشگامان معماری های-تک، در سن ۸۵ سالگی درگذشت. دفتر معماری او، Grimshaw Architects، با اعلام این خبر، از او به عنوان «مردی سرشار از اختراع و ایده» یاد کرد که به خاطر کنجکاوی بیپایانش در مورد نحوه ساخته شدن اشیاء و تعهدش به هنر معماری و ساختمان، در یادها خواهد ماند.
گریمشا که دفتر خود را در سال ۱۹۸۰ تأسیس کرد، به عنوان یکی از چهرههای اصلی سبکی از مدرنیسم متاخر شناخته میشود که عناصر صنعت و فناوری را در طراحی ساختمان ادغام میکرد. او در سال ۲۰۰۲ به خاطر خدماتش به معماری، لقب «سر» دریافت کرد و در سال ۲۰۱۹ نیز مدال طلای سلطنتی RIBA را از آن خود نمود.
میراثی از معماری های-تک و طراحی پایدار
کارنامه حرفهای نیکلاس گریمشا مملو از پروژههای نمادینی است که مرزهای میان معماری، سازه و طراحی پایدار و اقلیم-محور را جابجا کردهاند. از مشهورترین آثار او میتوان به «ترمینال بینالمللی واترلو» در لندن، «پاویون بریتانیا» برای نمایشگاه جهانی سویل ۱۹۹۲، و شاهکار او، «پروژه ایدن» (Eden Project) در کورنوال، اشاره کرد.
به گفته اندرو والی، رئیس دفتر گریمشا، معماری او «هرگز در مورد سطح یا مد نبود، بلکه همیشه در مورد سازه، صنعتگری و هدف بود؛ خلق ساختمانهایی که ماندگارند، زیرا هم مفید و هم الهامبخش هستند و به قول خود نیک، نوعی شادی به ارمغان میآورند.»
فراتر از معماری: تعهد به جامعه و نسل آینده
تعهد نیکلاس گریمشا فراتر از طراحی ساختمان بود. او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ به عنوان رئیس آکادمی سلطنتی هنر خدمت کرد و در سال ۲۰۲۲، «بنیاد گریمشا» (Grimshaw Foundation) را تأسیس نمود؛ سازمانی که با هدف معرفی فرصتهای شغلی خلاقانه به جوانان کمتر برخوردار فعالیت میکند.
این بنیاد در سه سال گذشته، به بیش از ۵۰۰ شرکتکننده کمک کرده تا مهارتهای عملی، اعتماد به نفس و کنجکاوی خود را در فضاهایی که به طور سنتی فراگیر نبودهاند، توسعه دهند. این فعالیتها، نشاندهنده شخصیت سخاوتمند و دیدگاه اجتماعی عمیق اوست که به دنبال ایجاد فرصتهای برابر برای نسل آینده بود.
تحلیل نهایی نبض ساختمان:
درگذشت سر نیکلاس گریمشا، پایان یک دوران مهم در تاریخ معماری معاصر است. او به نسلی از معماران تعلق داشت که با شجاعت، زبان معماری را از پوستههای تزئینی رها کرده و به صداقت سازهای و زیباییشناسی صنعتی روی آوردند. معماری های-تک گریمشا، جشنی برای مهندسی و هنر ساخت بود. پروژههایی مانند ترمینال واترلو با اسکلت نمایان خود، نه تنها یک راه حل عملکردی، بلکه یک بیانیه شاعرانه در مورد حرکت و سفر بودند.
میراث او، بیش از ساختمانهایش، در «فلسفه طراحی» او نهفته است: کنجکاوی، نوآوری، تعهد به کیفیت و اعتقاد به اینکه معماری خوب میتواند زندگی مردم را بهبود بخشد. او به ما یادآوری کرد که بهترین ساختمانها، آنهایی هستند که داستان نحوه ساخته شدن خود را با صداقت روایت میکنند.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
