فیلادلفیا، ایالات متحده – دانشگاه پنسیلوانیا، «آزمایشگاه Vagelos برای علوم و فناوری انرژی» را افتتاح کرد؛ یک مرکز تحقیقاتی هفت طبقه که توسط دفتر معماری Behnisch Architekten طراحی شده است. پروژه ETFE، دانشمندان، سیاستگذاران و دانشجویان را در یک هاب میانرشتهای واحد که به تحقیقات انرژی پایدار اختصاص دارد، گرد هم میآورد.
این ساختمان که جایگزین یک پارکینگ سطحی شده، به عنوان یک دروازه پیادهمدار در لبه شرقی پردیس دانشگاه عمل کرده و با ایجاد یک پلازا و حیاط جدید، به بهبود مدیریت آبهای سطحی و ایجاد فضای سبز عمومی کمک میکند. ویژگی معماری غالب این پروژه، سایبان های خورشیدی ETFE با منحنیهای دوگانه است.
سایبان های خورشیدی ETFE: از کاهش کربن تا کنترل نور
پوسته خارجی ساختمان برای ترکیب عملکرد و بیان معماری طراحی شده است. هر نما متناسب با جهتگیری خورشیدی خود طراحی شده، اما عنصر اصلی، سیستم سایبانهای خورشیدی ETFE است. این سایبانها که بر روی یک قاب فولادی نصب شدهاند و کاملاً قابل بازیافت هستند، کربن تجسمیافته را در مقایسه با سیستمهای آلومینیومی متداول، ۹۰ درصد کاهش میدهند.
این سیستم، نور روز را به عمق ساختمان پخش کرده و در عین حال، از افزایش دمای ناشی از تابش خورشید جلوگیری میکند که این امر، نیاز به سرمایش را کاهش میدهد. این سایبانها، به ساختمان هویتی منحصربهفرد و فناورانه بخشیدهاند.
طراحی برای پایداری و تعامل
این مجموعه ۱۱۰ هزار فوت مربعی، حول محور بهرهوری انرژی و همکاری طراحی شده است. آزمایشگاههای تحقیقاتی پیشرفته، با فضاهای کاری، دفاتر و مناطق ملاقات مشترک در هم آمیختهاند. فضاهایی با ارتفاع دو برابر، تراسها، آشپزخانههای کوچک و راهپلههای باز، تعامل میان رشتههای مختلف را تشویق میکنند.
تیم طراحی بر روی استراتژیهای طراحی کممصرف برای هماهنگی با ماموریت تحقیقاتی ساختمان تاکید کردهاند. این پروژه با استراتژیهایی مانند کاهش نرخ جریان هوای آزمایشگاه، بازیابی حرارت با راندمان بالا، گرمایش و سرمایش تابشی و پنجرههای قابل بازشو که تهویه طبیعی را برای حدود یک سوم سال امکانپذیر میکنند، به گواهی پلاتینیوم LEED دست یافته است.
تحلیل نهایی نبض ساختمان:
آزمایشگاه Vagelos نمونهای درخشان از «معماری عملکردگرا» است که در آن، هر تصمیم طراحی، یک دلیل فنی و پایدار دارد. این پروژه به خوبی نشان میدهد که چگونه میتوان یک ساختمان بسیار پیچیده و فنی (آزمایشگاه) را به یک اثر معماری زیبا، پایدار و انسانمحور تبدیل کرد.
استفاده از سایبان های خورشیدی ETFE، یک راه حل هوشمندانه است که به طور همزمان به چندین هدف پاسخ میدهد: کنترل نور و حرارت، کاهش کربن، و ایجاد یک هویت معماری منحصربهفرد. این پروژه، فراتر از یک ساختمان، یک «ماشین پایدار» است که با سیستمهای هوشمند خود، مصرف انرژی را به حداقل میرساند. این رویکرد یکپارچه، که در آن فرم، عملکرد و پایداری از یکدیگر جداییناپذیرند، الگویی قدرتمند برای آینده طراحی ساختمانهای تحقیقاتی و آموزشی است.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
