نوار غزه، فلسطین – در پی بحران بیسابقه انسانی و تخریب گسترده زیرساختها در نوار غزه، استودیوی Studio nab طرحی جامع و بلندمدت با عنوان بازسازی نوار غزه «سیلوهای غزه» (The Granaries of Gaza) را برای بازسازی و احیای این منطقه ارائه کرده است. این طرح، فراتر از یک برنامه کمکهای متعارف، به عنوان یک استراتژی بازسازی مدنی، اجتماعی و اکولوژیک تعریف شده که هدفش بازیابی کرامت و خودمختاری جوامع غزه است.
زیرساختها، خدمات ضروری، و بیش از ۳۰ بیمارستان در این منطقه ویران شده و تمامی ساکنان با ناامنی غذایی شدید مواجه هستند. طرح Studio nab بر دو حقیقت کلیدی بنا شده است: حق ساکنان غزه برای مسکن مناسب و خودمختاری، و حضور بیسابقه بیش از ۵۰ میلیون تن آوار که میتواند به جای یک ضایعه، به ماده اولیه بازسازی تبدیل شود.
راهبرد دوسویه برای بازسازی نوار غزه: سرپناه فوری و توسعه فراساحلی
راهبرد Studio nab در دو فاز اصلی برای بازسازی سیستمی و پایدار ارائه شده است:
۱. فاز اول: پلتفرمهای کمکرسانی در ساحل: در این فاز فوری، آوارهای جنگی به بلوکهای بتنی مدولار تبدیل میشوند که با کاه برای کاهش وزن ترکیب شده و برای ساخت سرپناههای بیوکلیماتیک استفاده میگردند. این سرپناهها با طراحی مبتنی بر تهویه طبیعی، سایهپردازی و جهتگیری مناسب، حفاظت، حریم خصوصی و خدمات اولیه را برای خانوادههای آواره فراهم میکنند. این واحدها علاوه بر اسکان، فضایی را برای کار صنعتگران و داوطلبان درگیر در بازسازی ایجاد میکنند و میتوانند سیستمهای خودکفایی برای آب، انرژی و دفع فاضلاب را در خود جای دهند.
۲. فاز دوم: توسعههای فراساحلی برای زندگی و تولید: در فاز دوم، پلتفرمهای مدولار فراساحلی (Offshore) شهر را با فضاهایی برای مسکن، مزارع، بازارها، مدارس، بیمارستانها و سامانههای انرژی تجدیدپذیر گسترش میدهند. هر پلتفرم به عنوان یک اکوسیستم خودکفا (دو سوم فراساحلی و یک سوم ساحلی) طراحی شده که قادر به تولید مستقل غذا، آب و انرژی است. در این فاز، سرپناههای بتنی فاز اول، دوباره مورد استفاده یا جابهجایی قرار میگیرند و ماژولهای بتنی میتوانند به عنوان دیوار دریایی یا سازههای شهری بازیافت شوند.
تلفیق کشاورزی احیاکننده، انرژیهای تجدیدپذیر و میراث فرهنگی
این پروژه بهطور فعال، کشاورزی احیاکننده (Regenerative Agriculture) را از طریق روشهایی مانند آکواپونیک، هیدروپونیک، پرورش ماکیان و بز و کشت محصولات سنتی مانند زیتون و آویشن (Za’atar) ادغام میکند. سیلوهای مشترک که با تنظیم حرارتی طبیعی طراحی شدهاند، ذخیرهسازی و توزیع غذا را در تمام طول سال تضمین میکنند و وابستگی به زنجیرههای تأمین ناپایدار را کاهش میدهند.
روشهای ساختوساز نیز به تکنیکهای سنتی فلسطینی مانند چینه (Rammed Earth)، سیلوهای قدیمی و تنورهای اجتماعی ارجاع میدهند. همچنین، پلتفرمهای شناور انرژی را از طریق سامانههای خورشیدی، بادی، امواج و بیوگاز تولید میکنند، در حالی که سامانههای دوگانه نمکزدایی آب دریا و تصفیه طبیعی فاضلاب، آب مورد نیاز مزارع و خانوارها را تأمین کرده و تابآوری بلندمدت را تقویت میکنند.
تحلیل نهایی نبض ساختمان
طرح «سیلوهای غزه» توسط Studio nab، یک مدل انقلابی برای بازسازی پسا-درگیری است که نبض ساختمان آن را یک نمونه برجسته از معماری عملگرا-اکولوژیک میداند. این طرح، به جای تمرکز صرف بر کمکهای اضطراری، یک لنز بلندمدت برای بازسازی کرامت و خودمختاری از طریق بازیافت آوار فراهم میکند.
تبدیل ۵۰ میلیون تن آوار به بلوکهای ساختمانی، نه تنها یک راهکار محیطی برای مدیریت زبالههای عظیم است، بلکه یک سرمایه اجتماعی و اقتصادی را در اختیار خود جوامع قرار میدهد تا با دانش بومی خود بازسازی را پیش ببرند. توسعه پلتفرمهای فراساحلی نیز یک حرکت جسورانه برای تنوعبخشی به اقتصاد و منابع (آب و انرژی) و کاهش آسیبپذیری منطقه ساحلی است. این طرح، بازسازی را به عنوان یک کنش جمعی از مراقبت، پیوستگی فرهنگی و خوداتکایی پایدار بازتعریف میکند.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
منبع
Designboom: the granaries of gaza: studio nab’s model for civic and ecological reconstruction
