تهران، ایران – کیانوش گودرزی، رئیس اتحادیه مشاوران املاک تهران، با ارائه آماری تکاندهنده، از عمیقتر شدن بحران مسکن برای اقشار کمدرآمد و متوسط جامعه خبر داد. او در یک نشست خبری هشدار داد که با شرایط فعلی درآمدی و قیمتهای سرسامآور مسکن، پنج دهک پایین جامعه برای خانه دار شدن در تهران به بیش از ۸۰ سال زمان نیاز دارند.
گودرزی تاکید کرد که اگر روند فعلی افزایش قیمت ادامه یابد، این عدد به راحتی به ۱۰۰ سال خواهد رسید؛ رقمی که عملاً به معنای حذف کامل رؤیای خانهدار شدن برای نیمی از جمعیت کشور است. این اظهارات در حالی بیان میشود که میانگین قیمت هر متر مربع مسکن در پایتخت از مرز ۸۰ میلیون تومان عبور کرده و در برخی مناطق شمالی به ۳۰۰ میلیون تومان نیز میرسد.
راه حل چیست؟ از تسهیلات ۷۰ درصدی تا اجاره به شرط تملیک
گودرزی در بخش دیگری از سخنان خود، به ارائه راهکارهای عملی برای خروج از این بحران پرداخت. او تاکید کرد که برای بازگرداندن امید به بازار و فراهم کردن امکان خانه دار شدن در تهران برای مردم، باید اقدامات اساسی صورت گیرد. وی پیشنهاد کرد: «حداقل باید ۷۰ درصد قیمت یک واحد مسکونی به صورت تسهیلات بانکی پرداخت شود.»
این در حالی است که وامهای فعلی، بخش بسیار کوچکی از قیمت کل یک آپارتمان را پوشش می دهد.. راهکار دوم پیشنهادی او، تمرکز جدی بر روی ساخت «واحدهای اجاره به شرط تملیک» توسط دولت و نهادهای مسئول بود. این مدل میتواند به مستأجران کمک کند تا با پرداخت اجاره، به تدریج مالک خانه خود شوند و از فشار پرداخت آورده اولیه سنگین رها شوند.
آشفتگی در بازار: از املاک غیرمجاز تا قیمتهای غیرواقعی
رئیس اتحادیه مشاوران املاک تهران، علاوه بر چالشهای اصلی، به آشفتگیهای موجود در بازار نیز اشاره کرد. او از شناسایی بیش از ۴۰۰ مشاور املاک غیرمجاز در تهران از ابتدای سال خبر داد و نسبت به فعالیت پلتفرمهای آنلاین بدون نظارت که به بستری برای اعلام قیمتهای غیرواقعی و ایجاد تورم روانی تبدیل شدهاند، هشدار داد.
گودرزی تاکید کرد که برای مقابله با این هرجومرج، باید یک «نهاد مشخص» مسئولیت ارزشگذاری املاک را بر عهده بگیرد تا فضای مجازی از قیمتهای کاذب و سوداگرانه پاک شود و بازار به سمت شفافیت حرکت کند. این اظهارات نشاندهنده نیاز فوری به تنظیمگری و نظارت موثر بر تمام بازیگران بازار مسکن است.
تحلیل نهایی نبض ساختمان:
هشدار رئیس اتحادیه املاک در مورد نیاز به ۸۰ تا ۱۰۰ سال زمان برای خانه دار شدن در تهران، بیش از یک آمار، یک «اعلام ورشکستگی» برای سیاستهای مسکن در دهههای گذشته است. این عدد به معنای آن است که مسکن از یک کالای مصرفی و یک حق اساسی، به یک کالای لوکس و دستنیافتنی برای بخش عظیمی از جامعه تبدیل شده است.
این وضعیت، نتیجه مستقیم تورم افسارگسیخته، عدم تناسب درآمد و هزینه، و مهمتر از همه، نگاه به مسکن به عنوان یک ابزار سوداگری به جای سرپناه است. راهحلهای پیشنهادی مانند وام ۷۰ درصدی و اجاره به شرط تملیک، راهکارهای درستی هستند، اما نیازمند یک اراده سیاسی قوی و منابع مالی عظیماند. تا زمانی که سیاستهای کلان اقتصادی کشور به سمت مهار تورم و حمایت واقعی از تولید حرکت نکند و سوداگری در بازار مسکن کنترل نشود، این راهکارها نیز تنها مسکنهای موقتی خواهند بود.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
