ونیز، ایتالیا – استودیوی معماری آمریکایی Diller Scofidio + Renfro (DS+R)، پروژهای مفهومی و موقت به نام La Libreria (کتابخانه)- کتابخانه موقت DS+R را در دوسالانه معماری ونیز به نمایش گذاشته است. این کتابخانه، که بر اساس مفهومی از دایان فون فورستنبرگ و با هدف ترویج خواندن و دسترسی به دانش طراحی شده، یک سازه سبکوزن و قابل حمل است که میتواند مستقیماً به مخاطبان خود منتقل شود.
طرح این پروژه، از معماری سبکوزن کششی (Tensile Architecture) و به طور خاص، کارهای تجربی رابرت لو ریکوله (Robert Le Ricolais)، مهندس فرانسوی در اواسط قرن بیستم، که به کاوش در مفهوم «تنسگریتی (Tensegrity)» میپرداخت، الهام گرفته است.
غشای STFE: ۱۰ برابر سبکتر از شیشه با استحکام بالا
اجرای این پروژه، متکی بر یک غشای نساجی ویژه به نام STFE است که توسط شرکت فرانسوی Serge Ferrari Group تولید شده است. این ماده کامپوزیتی که از پلیآریلات ساخته شده، ۱۰ برابر سبکتر از شیشه است و به دلیل تقویت با الیاف پلیآریلات، دارای استحکام ساختاری بالایی است.
مت آسترو از معماران DS+R توضیح داد که چالشهای اصلی، نیاز به مونتاژ و دمونتاژ سریع، قابلیت استفاده مجدد و حفظ بودجه فشرده بود. استفاده از STFE به عنوان راهحل نهایی انتخاب شد؛ زیرا ضمن شفافیت بالا و مقاومت در برابر اشعه فرابنفش، استحکام لازم برای حفاظت از کتابها و اثاثیه داخلی در یک ساختار ۲۰ متری (با اسکلت فولادی تقویت شده با کابل) را فراهم میآورد.
کتابخانه موقت DS+R به مثابه باغ: اتمسفر و پایداری
به گفته معماران، طراحی این سازه با طول ۲۴ متر، به گونهای بوده که مردم حتی در داخل نیز احساس کنند در یک باغ هستند. شفافیت غشا به نور طبیعی اجازه ورود میدهد و بازدیدکنندگان را با محیط پیرامون مرتبط میسازد. با این حال، به دلیل نیاز به سایهاندازی، دوام و امنیت، از یک ماده معمولی استفاده نشد و STFE به دلیل قابلیت حفظ کشش و آزادی عمل در شکل نهایی، به عنوان بهترین انتخاب مطرح شد.
این پروژه در اصل یک آزمایش است که به دنبال تحقق ایدههای پیشین DS+R درباره ایجاد فضاهای اجتماعی متمرکز بر کتاب و یادگیری (به جای رسانههای دیجیتال) است. این سازه، با هدف تبدیل شدن به یک «کتابخانه سیار» که میتواند در پارکها یا فضاهای عمومی ظاهر شود، به یک مدل برای معماری با عمر چندگانه و کاربری آتی متنوع تبدیل خواهد شد.
تحلیل نهایی نبض ساختمان
پروژه La Libreria توسط DS+R، یک نمونه برجسته از نقش نوآوری در متریال برای حل چالشهای معماری موقت و زیرساختی است. نبض ساختمان معتقد است که موفقیت در استفاده از غشای STFE، نه تنها به دلیل سبکی و استحکام، بلکه به دلیل توانایی آن در برقراری اتصال بصری و حسی با محیط بیرون، حیاتی است.
این رویکرد، یک مدل پایدار برای توسعه زیرساختهای فرهنگی ارائه میدهد که میتواند با انعطافپذیری بالا، به سرعت در مناطقی که فاقد فضاهای دائمی هستند، مستقر شود. این کتابخانه موقت، لزوم انتقال دانش و ترویج خواندن را در کانون توجه قرار داده و ثابت میکند که با طراحی هوشمندانه و استفاده از مصالح پیشرفته، میتوان فضاهای مهم عمومی را با بودجه محدود و کمترین ردپای محیطی ایجاد کرد.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
منبع
Core77: A Novel Membrane Enables This Greenhouse-like Temporary Library, by DS+R Architects
