
چنگدو، چین – پاویون زیستگاه تیانفو (Tianfu Habitat Pavilion)، که توسط مؤسسه طراحی و تحقیقات معماری جنوب غربی چین (CSWADI) طراحی شده، به عنوان یکی از مهمترین مکانهای نمایشگاه بینالمللی باغبانی ۲۰۲۴ چنگدو افتتاح شد. این بنا که در یک سایت با شیب ملایم قرار گرفته، از میراث فرهنگی و جغرافیایی شهر چنگدو الهام گرفته و از فرمهای دایرهای (Ring-shaped) برای شکل دادن به معماری و تعریف تجربه بازدیدکنندگان استفاده کرده است.
این پاویون کم ارتفاع، به جای تسلط بر منظره، با زمین ادغام شده و برنامه کاربری را از طریق حیاطهای درهمتنیده سازماندهی میکند؛ رویکردی که بر سنتهای کهن چنگدو در مورد گردهمایی و آداب مشترک اجتماعی تأکید دارد.
دایره به مثابه ساختار فرهنگی و فضایی
عنصر دایره محور اصلی مفهوم پاویون زیستگاه تیانفو است که هویت فرهنگی چنگدو، از جمله سنتهای مرتبط با غذاخوریهای جمعی، آیینهای چاینوشی و طرحبندی سنتی خانههای مسکونی در حوضه سیچوان، را بازتاب میدهد. این طراحی در سه دایره همپوشان سازماندهی شده که هر یک نماد یک جنبه متمایز از شهر هستند: حیاط (Courtyard)، برکه نیلوفر (Lotus Pond) و تپههای بامبو (Bamboo Hills).
- حیاط: این بخش به عنوان یک کهنالگوی زندگی مسکونی در سیچوان غربی، یک توالی از تجربیات فرهنگی (تماشا، گوش دادن، چشیدن و صعود) را در خود جای داده است. سالن نمایشگاهی بادبزنیشکل، از پنلهای آلومینیومی تاشو استفاده کرده که بافتی از حصیربافی سنتی بامبوی سیچوان را تداعی میکند. یک صحنه دوطرفه نیز اجراهای اپرا و داستانگویی سیچوان را به فضای باز حیاط گسترش میدهد.
- برکه نیلوفر: عنصر آب، بر اهمیت فرهنگی و کشاورزی مناظر روستایی چنگدو تأکید دارد. سکوهای شناور، به شکل برگهای نیلوفر آبی طراحی شدهاند و به عنوان فضاهای غذاخوری برای وعدههای غذایی گروهی عمل میکنند و موضوع زندگی مشترک را تا محیط آبی گسترش میدهند.
- تپههای بامبو: این بخش با فضای تپهای ادغام شده و از بیشههای بامبو و مهمانخانههای کوچک تشکیل شده که محیطی خلوت و مناسب برای استفاده بلندمدت پس از نمایشگاه فراهم میکند. در زیر، نهرهای آب به مجموعهای از استخرهای روباز و چشمههای آب گرم داخلی سرازیر میشوند که برای آیینهای حمامگرفتن در تمام طول سال طراحی شدهاند و کاربری دائمی و طولانیمدت به پاویون میبخشند.
تلفیق با طبیعت و دوام عملکردی
معماری این پاویون، از طریق هندسه درهمتنیده خود، انگیزه انتزاعی دایره را به یک فرم ساختهشده تبدیل میکند. مسیر شیبدار دایرهای بازدیدکنندگان را به یک مسیر پیادهروی روی بام دعوت میکند که چشماندازی پانوراما از کل سایت ارائه میدهد.
این پاویون نه تنها در طول نمایشگاه به عنوان یک فضای نمایشی کار میکند، بلکه با تعبیه فضاهایی مانند اتاق چای (با الگوبرداری از چایخانه تاریخی همینگ) و بخشهای اقامتی در تپههای بامبو، قصد دارد پس از اتمام رویداد، به یک مقصد گردشگری فرهنگی و زیستمحیطی با عملکرد پایدار تبدیل شود.
تحلیل نهایی نبض ساختمان
پاویون زیستگاه تیانفو شاهدی بر قدرت معماری پارامتریک و کانسپچوال در به خدمت گرفتن مفاهیم فرهنگی و بومی است. در این پروژه، دایره به عنوان یک موتور تولید فضایی عمل میکند که تنها یک فرم هندسی نیست، بلکه نمادی از تاریخ و اجتماع چنگدو است.
نبض ساختمان این رویکرد CSWADI را بسیار هوشمندانه میداند، زیرا با طراحی یک ساختار کم ارتفاع که با توپوگرافی سایت ادغام میشود، ردپای اکولوژیکی (Ecological Footprint) را به حداقل رسانده است. علاوه بر این، تبدیل پاویون به یک مرکز گردشگری فرهنگی-بومی پس از پایان نمایشگاه، نمونهای عالی از پایداری عملکردی (Functional Sustainability) است که تضمین میکند سرمایهگذاری زیرساختی، فراتر از یک رویداد موقت، به جامعه خدمت کند.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
منبع
Designboom: tianfu habitat pavilion: two ring-shaped rooftops form interlocking gardens in chengdu








