تهران، ایران – مهدی پیرهادی، رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای اسلامی شهر تهران، در جلسه ۳۶۹ شورا، ضمن تذکر جدی درباره وضعیت بحران آب تهران، صراحتاً اعلام کرد که این چالش نتیجه «نبود برنامهریزی دقیق در چندین دوره مدیریتی گذشته» است.
وی با اشاره به اینکه زیرساختهای آبی تهران در ابتدا برای جمعیتی حدود پنج میلیون نفر طراحی شده، اما با رشد بیرویه جمعیت توسعه نیافته، راه نجات را در دو محور کلیدی دانست: الزام به رعایت دقیق مبحث ۱۶ مقررات ملی ساختمان در حوزه تأسیسات بهداشتی و اجرای بیقید و شرط طرح «ساختمان سبز» مصوب سال گذشته. به گزارش ساختمان آنلاین، پیرهادی تصریح کرد که با تخصیص ۵۰ درصد امتیاز طرح ساختمان سبز به حوزه آب و انرژی، اجرای کامل آن میتواند بخش قابلتوجهی از مشکل کنونی را مرتفع سازد.
تأکید بر بازچرخانی و طرح جامع آب خام فضای سبز
پیرهادی در تشریح راهکارهای عملیاتی برای مدیریت بحران، به پیشرفتهای صورتگرفته در حوزه مدیریت آب خام شهری اشاره کرد و گفت: «در چهار سال گذشته منابع حوزه آب برای فضای سبز تهران بیش از ۱۳۰ برابر افزایش یافته است تا آمادگی مقابله با شرایط خشکسالی و کمبود منابع آبی فراهم شود.» وی اقدامات انجامشده را شامل بازچرخانی آب، ساخت تصفیهخانههای محلی، لولهگذاری بیش از ۱۲۸ کیلومتر برای انتقال پساب و ایجاد مجموعههایی برای زندهنگهداشتن فضای سبز شهر دانست.
علاوه بر این، وی خبر داد که در جلسه آتی شورای شهر، طرح جامع آب خام برای فضای سبز تهران نهایی خواهد شد و برای اولین بار، پایتخت دارای چنین طرحی ساختاریافته خواهد بود. این طرحها، در کنار بهرهگیری از جریانهای سیلابی و مدیریت علمی منابع، به اعتقاد وی، توانایی مهار مؤثر بحران آب را دارند.
زیرساختهای فرسوده و کمبود شفافیت در دادهها
این عضو شورای شهر تهران، به نقد تند از وضعیت فرسودگی زیرساختها پرداخت و تصریح کرد که بحران آب امسال «سختتر از همیشه است» و پیشبینیهای خشکسالی تا پایان پاییز، تأمین آب شرب پایتخت را با چالش جدی روبهرو کرده است. پیرهادی تأکید کرد که نداشتن اطلاعات دقیق و شفافیت دادهها در مدیریت منابع آبی، برنامهریزی مؤثر را ناممکن ساخته است.
در حالی که سالهاست در شورای شهر بر لزوم مدیریت منابع آب، جلوگیری از هدررفت، استفاده از آبهای خاکستری و بازچرخانی تأکید شده، اما متأسفانه «گوش شنوایی وجود نداشته و هنوز اقدام عملی مؤثری انجام نشده است.» این انتقاد، مستقیماً به کمکاری در تعمیر، پایش و نوسازی مستمر زیرساختهای حیاتی اشاره دارد؛ امری که با وجود تأکید مکرر بر نوسازی تأسیسات و استفاده از وسایل کاهنده مصرف مطابق با مبحث ۱۶، مغفول مانده است.
تحلیل نهایی نبض ساختمان: بحران آب تهران
اظهارات رئیس کمیسیون سلامت شورای شهر تهران در مورد بحران آب، یک سیگنال قاطع مهندسی برای جامعه ساختمان و توسعه شهری است: پایداری زیستمحیطی پایتخت، مستقیماً به حوزه ساختوساز گره خورده است. نبض ساختمان معتقد است که با توجه به نقش ۵۰ درصدی آب و انرژی در طرح «ساختمان سبز»، تبدیل این طرح و اجرای مبحث ۱۶ به یک الزام قاطع و غیرقابلانعطاف در صدور پروانههای ساختمانی، نه تنها یک راهکار، بلکه تنها راه نجات از بحران فرسودگی زیرساخت و کمبود منابع است.
تأکید بر بازچرخانی آب و استفاده از فناوریهای کاهنده مصرف، باید از یک پیشنهاد تبدیل به یک استاندارد اجباری شود. در غیر این صورت، افزایش لولهگذاریها و اقدامات عمرانی جبرانی، هرگز قادر به مقابله با نرخ رشد مصرف در ساختوسازهای جدید نخواهند بود. این بحران، نیازمند مدیریت علمی مبتنی بر دادههای شفاف و اجرای قاطعانه مقررات ملی است تا چالش سوءمدیریت گذشته تکرار نشود.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
منبع: ساختمان آنلاین
