مانیکا پونس دی لئون از ریاست دانشکده معماری پرینستون کناره‌گیری کرد 🎓

پرینستون، ایالات متحده – دانشگاه پرینستون رسماً اعلام کرد که مانیکا پونس دی لئون (Mónica Ponce de León)، پس از تقریباً یک دهه رهبری موفق، از سمت خود به عنوان رئیس دانشکده معماری کناره‌گیری خواهد کرد. دوران ریاست وی در پایان سال ۲۰۲۵ میلادی به پایان می‌رسد.

این معمار که به دلیل کار پیشگامانه خود در استفاده از رباتیک در ساخت مشهور است، در سال ۲۰۱۶ و در پی استعفای ناگهانی رئیس وقت، آلخاندرو زائرا-پولو در سال ۲۰۱۴، این مسئولیت را پذیرفت. پونس دی لئون در طول تصدی خود، علاوه بر مدیریت دانشکده، استودیوی شخصی خود، MPdL Studio، را نیز اداره می‌کرد.

گسترش ظرفیت‌های پژوهشی و آموزشی

یکی از دستاوردهای مهم دوران ریاست پونس دی لئون در پرینستون، تکمیل آزمایشگاه محاسبات تجسم‌یافته (Embodied Computation Lab) بود. این یک فضای آزمایشگاهی در مقیاس بزرگ است که به صورت اختصاصی به پژوهش، ساخت و رباتیک معماری اختصاص دارد. او همچنین توانست تعداد دانشجویان شرکت‌کننده در برنامه‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد حرفه‌ای را دو برابر کند.

در کنار این توسعه‌های زیرساختی و آموزشی، پونس دی لئون در توسعه کنفرانس‌ها و سمینارهای کلیدی، از جمله کنفرانس سالانه دانشجویی «زنان در طراحی و معماری» (Women in Design and Architecture)، نقش مهمی ایفا کرد. پونس دی لئون اظهار داشت که به کارش در طول همه‌گیری کووید-۱۹، به‌ویژه حفظ استودیوها به صورت فعال برای دانشجویان با اجرای اقدامات ایمنی، افتخار می‌کند.

سابقه درخشان و انتقال مسئولیت

مانیکا پونس دی لئون دارای سابقه مدیریتی و تدریس طولانی در مؤسسات آکادمیک برجسته است. پیش از پیوستن به پرینستون، او از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ به عنوان رئیس کالج معماری و برنامه‌ریزی شهری Taubman در دانشگاه میشیگان خدمت کرده بود و همچنین به مدت دوازده سال استاد GSD بود.

وی جوایز متعددی از جمله Cooper Hewitt/Smithsonian National Design Award in Architecture و Award in Architecture from the American Academy of Arts and Sciences را برای کارهای خود دریافت کرده و در سال ۲۰۱۶ نیز به عضویت آکادمی ملی طراحی درآمد. با پایان دوره وی، دفتر رئیس دانشگاه پرینستون فرآیند انتخاب رئیس بعدی دانشکده را آغاز خواهد کرد.

تحلیل نهایی نبض ساختمان

دوره ریاست مانیکا پونس دی لئون در دانشکده معماری پرینستون، با موفقیت بر تکنولوژی، رباتیک و محاسبات پیشرفته در معماری متمرکز بود؛ موضوعی که تکمیل آزمایشگاه محاسبات تجسم‌یافته، شاهدی بر آن است. این رویکرد، دانشکده را به یکی از مراکز پیشرو در زمینه ساخت دیجیتال تبدیل کرد.

کناره‌گیری او در حالی صورت می‌گیرد که معماری آکادمیک در حال گذار از یک دوره تمرکز صرف بر فرم و تکنولوژی به سوی مباحث حیاتی‌تر مانند عدالت محیطی، هویت فرهنگی و پایداری اجتماعی-اقتصادی است. نبض ساختمان معتقد است که اکنون، انتخاب رئیس بعدی پرینستون، می‌تواند تعیین‌کننده مسیر آینده معماری آکادمیک در ایالات متحده باشد؛ اینکه آیا این مؤسسه به مسیر پیشین خود در توسعه ساخت دیجیتال ادامه خواهد داد یا بر روی معماری اجتماعی و محیط‌زیستی تمرکز خواهد کرد.