
تهران – حسن نظرزادهدباغ، عضو هیأتمدیره انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان، با تأکید بر شرایط ناترازی جدی انرژی در کشور، اعلام کرد که صنعتیسازی ساختمان دیگر یک توصیه یا انتخاب اختیاری نیست، بلکه به یک الزام اجتنابناپذیر برای آینده صنعت ساختمان ایران تبدیل شده است. به گفته او، ادامه مسیر ساختوساز با روشهای سنتی، نهتنها هزینههای اقتصادی پروژهها را افزایش میدهد، بلکه فشار مضاعفی بر منابع انرژی و محیطزیست کشور وارد میکند؛ موضوعی که در شرایط فعلی، تبعات آن بیش از هر زمان دیگری قابلمشاهده است.
صنعتیسازی ساختمان
نظرزادهدباغ در گفتوگو با خبرنگار ساختمان آنلاین تصریح کرد که یکی از مأموریتهای اصلی انجمنهای فعال در حوزه صنعتیسازی و فناوریهای نوین، نهادینهسازی استفاده از مصالح جدید و روشهای نوین ساخت در کشور است. به باور او، صنعتیسازی میتواند با افزایش سرعت اجرا، کاهش پرت مصالح و بهینهسازی مصرف انرژی، نقش تعیینکنندهای در ارتقای بهرهوری صنعت ساختمان ایفا کند؛ صنعتی که سهم قابلتوجهی از مصرف انرژی کشور را به خود اختصاص داده است.
وی با اشاره به اقدامات انجامشده طی سالهای اخیر افزود: فعالیتهای مشترک انجمنهای تخصصی در حوزه صنعتیسازی، منجر به توسعه فناوریهای بومی و حتی صدور خدمات مهندسی به چند کشور شده است. این دستاوردها نشان میدهد که ظرفیتهای داخلی، توان پاسخگویی به نیازهای گسترده بازار ساختوساز را دارند. نظرزادهدباغ همچنین یادآور شد که بر اساس قوانین جدید، حداقل ۱۵ درصد از ساختوسازهای کشور باید بهصورت صنعتی انجام شود؛ هدفی که هرچند هنوز زیرساختهای آن بهطور کامل فراهم نیست، اما فناوریهای موجود میتوانند بخش مهمی از این خلأ را پوشش دهند.
تحلیل نهایی نبض ساختمان
سخنان عضو هیأتمدیره انجمن تولیدکنندگان صنعتی ساختمان، بار دیگر بر یک واقعیت انکارناپذیر تأکید میکند: صنعت ساختمان ایران در آستانه یک نقطه عطف تاریخی قرار دارد. ناترازی انرژی، افزایش هزینههای ساخت، و فشار فزاینده بر منابع طبیعی، ادامه روشهای سنتی را به گزینهای پرریسک و ناپایدار تبدیل کرده است. صنعتیسازی، در این میان، نه صرفاً یک رویکرد فناورانه، بلکه یک راهبرد ملی برای بقا و توسعه پایدار محسوب میشود.
تجربه کشورهای پیشرو نشان میدهد که بدون عبور به ساختوساز صنعتی، دستیابی به اهداف کلان انرژی و محیطزیست امکانپذیر نیست. نبض ساختمان معتقد است که موفقیت این مسیر، نیازمند همزمانی سیاستگذاری دقیق، حمایت عملی از تولیدکنندگان فناوریمحور و فرهنگسازی گسترده در میان فعالان صنعت است. در غیر این صورت، الزام قانونی صنعتیسازی، بدون پشتوانه اجرایی، به هدفی دستنیافتنی تبدیل خواهد شد.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.



