تهران، ایران – در سایه افزایش بیرویه قیمت مسکن و عقبماندگی درآمد خانوار، مجتبی یوسفی، عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی، نسبت به وضعیت بحران مسکن تهران هشدار داد. وی با استناد به بررسیها، اعلام کرد که با متوسط درآمد (۲۰ تا ۲۵ میلیون تومان) بازنشستگان، کارگران و کارمندان، اگر یکسوم آن برای خرید مسکن پسانداز شود:
- در شهرهای بزرگ، حدود ۵۳ سال طول میکشد تا یک واحد ۸۰ تا ۱۰۰ متری خریداری شود.
- در تهران و کلانشهرها، این زمان به حدود ۷۳ سال افزایش مییابد.
یوسفی تأکید کرد که حتی اگر کل درآمد این قشر نیز پسانداز شود، زمان خانهدار شدن تنها به حدود ۲۰ سال کاهش مییابد که همچنان از استانداردهای منطقی فاصله دارد.
ماده ۵۰ برنامه هفتم؛ کلید شکستن انحصار زمین و کاهش ۷۳ ساله زمان انتظار
یوسفی تنها راهکار بنیادین برای حل مشکل تأمین مسکن را اجرای مصوبات برنامه هفتم توسعه دانست. وی به دو ماده کلیدی در این قانون اشاره کرد:
- ماده ۵۰ (خروج انحصار زمین): این ماده، موضوع خروج انحصار زمین از دولت و حل مشکل تأمین زمین را مطرح کرده که اجرای آن میتواند بخش قابلتوجهی از هزینه تمامشده مسکن را کاهش دهد. عضو کمیسیون عمران تأکید کرد که بیشترین زمین در اختیار وزارت راه و شهرسازی است و با اجرای این طرح، انحصار زمین از دولت خارج خواهد شد.
- ماده ۴۹ (تعیین سقف زمان انتظار): در این ماده تأکید شده است که زمان انتظار برای خانهدار شدن باید به ۷.۵ سال کاهش یابد. برای تحقق این هدف، قانون پیشبینی کرده که در طول اجرای برنامه هفتم، حدود ۳۳۰ هزار هکتار به وسعت شهرها افزوده شود.
وی با اشاره به اینکه برنامه هفتم توسعه تنها «میثاق» موجود میان قوای کشور برای حل مشکلات مردم است، بر لزوم اجرای کامل مفاد آن، به ویژه در زمینه اصلاح ساختار تأمین زمین، تأکید کرد.
تحلیل نهایی نبض ساختمان: بحران مسکن تهران
اعلام آمار ۷۳ سال انتظار برای خانهدار شدن در تهران توسط عضو کمیسیون عمران مجلس، نشاندهنده یک بحران عمیق در استطاعت مسکن (Housing Affordability) است که نتیجه مستقیم سیاست انحصاری زمین در دست دولت است. نبض ساختمان معتقد است که فاصله فاحش میان ۷۳ سال انتظار فعلی تا سقف ۷.۵ سال تعیینشده در قانون برنامه هفتم، نشان میدهد که مشکل اصلی در قانونگذاری نیست، بلکه در اجرای ناقص قوانین بالادستی است.
طرح خروج انحصار زمین از دولت، که در ماده ۵۰ برنامه هفتم گنجانده شده، مهمترین ابزار برای کاهش مصنوعی قیمت زمین (که بزرگترین مؤلفه در قیمت تمامشده مسکن است) و محروم کردن سوداگران از این منبع ملی است. دولت باید با تعهد کامل به اجرای ماده ۵۰، بخش عظیمی از زمینهای دولتی را در چارچوب قانون واگذار کند تا فشار تورمی ناشی از کمبود عرضه زمین شکسته شود.
منبع
تسنیم: تهرانیها برای خانهدار شدن باید 73 سال پسانداز کنند
