منهتن، نیویورک – رندرهای جدیدی از پروژه توسعه و بازآفرینی ساختمان شماره ۸۰۹ خیابان مدیسون در آپر ایست ساید منهتن منتشر شده است. این پروژه که توسط دفتر معماری مشهور رابرت ای ام استرن (Robert A. M. Stern Architects) طراحی شده و توسط توسعهدهندگان بزرگی چون هری مکلاو توسعه مییابد، شامل افزودن سه طبقه به بالای بام ساختمان ۱۲ طبقه موجود و بازسازی کامل فضاهای داخلی آن است.
هدف اصلی این پروژه، تبدیل کاربری ساختمان به واحدهای کاندومینیوم تمامطبقه با متراژ متوسط ۴۰۰۰ فوت مربع (حدود ۳۷۰ متر مربع) است. این پروژه همچنین شامل توسعه افقی در نمای شرقی و بزرگتر کردن پنجرهها برای افزایش نور و دید خواهد بود.
طراحی رابرت ای ام استرن: الحاقیهای هماهنگ با تاریخ
با توجه به قرارگیری این ملک در منطقه تاریخی آپر ایست ساید، هرگونه تغییر در نمای خارجی نیازمند تایید کمیسیون حفاظت از لندمارکها بود که این تاییدیه دریافت شده است. طراحی رابرت ای ام استرن، با احترام کامل به بافت تاریخی محله، یک الحاقیه سهطبقه پلکانی را پیشنهاد میدهد که با قرنیزها و نردههای سنگی، با معماری کلاسیک منطقه هماهنگ است.
در عین حال، بزرگتر کردن پنجرهها و توسعه افقی، نیازمارهای زندگی مدرن و لوکس امروزی را برآورده میسازد. طبقه آخر این الحاقیه، به یک پنتهاوس وسیع با یک تراس خصوصی ۱۵۰۰ فوت مربعی اختصاص خواهد یافت. این پروژه، نمونهای از چگونگی افزودن یک لایه جدید و مدرن به یک ساختمان تاریخی، بدون آسیب رساندن به هویت آن است.
از یک ملک خالی تا یک پروژه بزرگ
این ساختمان که برای حدود سه سال خالی بوده، توسط توسعهدهندگان به قیمت ۴۹ میلیون دلار خریداری شده است. هری مکلاو قصد دارد با استفاده از «حقوق هوایی» (Air Rights)، متراژ ساختمان را افزایش دهد.
با وجود چالشهای اقتصادی، این پروژه موفق به جذب منابع مالی قابل توجهی از سوی شرکتهای بزرگی چون جی.پی. مورگان و Related Funds شده است که نشاندهنده اعتماد بالای بازار به این پروژه و تیم طراحی و توسعه آن است. این تحول، یک ساختمان فراموششده را به یکی از آدرسهای مطلوب و لوکس در یکی از بهترین مناطق منهتن تبدیل خواهد کرد.
تحلیل نهایی نبض ساختمان:
پروژه بازآفرینی شماره ۸۰۹ خیابان مدیسون، یک نمونه کلاسیک از «توسعه عمودی هوشمندانه» در بافتهای شهری متراکم و تاریخی است. به جای تخریب یک ساختمان موجود، این پروژه با استفاده از ابزارهای قانونی مانند «حقوق هوایی» و یک طراحی حساس و زمینهگرا از سوی معماری در کلاس جهانی مانند رابرت ای ام استرن، ارزش یک ملک را به طور چشمگیری افزایش میدهد.
این رویکرد، هم از نظر زیستمحیطی (با جلوگیری از تخریب و تولید زباله ساختمانی) و هم از نظر اقتصادی (با حفظ سرمایه موجود و افزایش ارزش آن) پایدار است. این پروژه یک درس مهم برای شهرهای تاریخی ایران است: میتوان با استفاده از راهکارهای خلاقانه و قانونی و با احترام به بافت تاریخی، به جای تخریب، به «بازآفرینی» و «افزودن» روی آورد و به ساختمانهای قدیمی، حیاتی دوباره بخشید.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
