
نیویورک، ایالات متحده – اولین گروه از کارمندان، ورود به مقر جدید و خیرهکننده جیپی مورگان چیس (JPMorgan Chase) در خیابان پارک ۲۷۰ منهتن را آغاز کردند. این آسمان خراش پایدار که توسط معمار مشهور، نورمن فاستر، طراحی شده، با ارتفاع ۱۳۸۹ فوت (حدود ۴۲۳ متر) و ۶۰ طبقه، ظرفیت ۱۴ هزار کارمند را در ۲.۵ میلیون فوت مربع فضای اداری جای داده است.
این پروژه ۳ میلیارد دلاری که توسط Tishman Speyer توسعه یافته، یک بلوک کامل شهری را به خود اختصاص داده و به عنوان بلندترین ساختمان در نیویورک که به طور کامل با انرژی برقآبی کار میکند، یک نقطه عطف در ساختوساز پایدار محسوب میشود.
یک آسمان خراش پایدار با امکانات رفاهی بینظیر
برج جیپی مورگان چیس، فراتر از یک ساختمان اداری، یک اکوسیستم کامل کاری است. این ساختمان به پیشرفتهترین سیستمهای بهینهسازی انرژی، از جمله سنسورها، هوش مصنوعی و یادگیری ماشین، مجهز است. استفاده از شیشههای سهجداره با سایبانهای خودکار و سیستمهای پیشرفته تهویه هوا، آسایش حرارتی و کیفیت هوای بالایی را برای کارمندان فراهم میکند.
اما امکانات رفاهی این برج، آن را از سایر پروژهها متمایز میکند: یک فود هال با ۱۹ گزینه متنوع غذایی، یک مرکز سلامت و تندرستی پیشرفته با اتاقهای یوگا، دوچرخهسواری، فیزیوتراپی و خدمات پزشکی، و همچنین اتاقهای مادر و کودک، نمازخانه و فضاهای مدیتیشن.
از ورودی باشکوه تا میدان عمومی
ورودی اصلی ساختمان در خیابان پارک، با پلههای کمعمق مواج، رمپهای شیبدار و سایبانهای براق، یک فضای دعوتکننده و باشکوه ایجاد کرده است. در سمت دیگر ساختمان و در خیابان مدیسون، یک میدان عمومی ۱۰ هزار فوت مربعی (حدود ۹۳۰ متر مربع) در حال تکمیل است که فضای سبزی را به این منطقه متراکم شهری هدیه میدهد.
این پروژه همچنین ورودی ایستگاه قطار گرند سنترال را نیز بازسازی خواهد کرد. از نظر اقتصادی، انتظار میرود این آسمان خراش پایدار بیش از ۸ هزار شغل ساختمانی ایجاد کرده و سالانه ۲۹.۸ میلیارد دلار به اقتصاد شهر نیویورک کمک کند.
تحلیل نهایی نبض ساختمان:
برج جیپی مورگان چیس، یک بیانیه قدرتمند در مورد آینده «ساختمانهای اداری» در دوران پس از کرونا است. این پروژه به درستی تشخیص داده که برای بازگرداندن کارمندان به دفاتر، دیگر نمیتوان به فضاهای کاری سنتی اکتفا کرد. این ساختمان، با ارائه مجموعهای بینظیر از امکانات رفاهی، سلامتی و اجتماعی، دفتر کار را از یک «محل کار» به یک «مقصد» تبدیل کرده است.
از سوی دیگر، این پروژه یک نقطه عطف در زمینه آسمان خراش پایدار است و ثابت میکند که میتوان ساختمانهای بسیار بزرگ را با حداقل ردپای کربنی و با استفاده از انرژیهای پاک ساخت. این یک الگوی دوگانه است: تمرکز همزمان بر «انسانمحوری» (از طریق امکانات رفاهی) و «سیارهمحوری» (از طریق پایداری). این رویکرد، نقشه راه آینده برای تمام پروژههای اداری بزرگمقیاس در سراسر جهان خواهد بود.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.








