تهران، ایران – عبدالرضا غفوری، معاون مسکن و ساختمان اداره کل راه و شهرسازی استان تهران، در یک نشست خبری، آب پاکی را روی دست متقاضیان نهضت ملی مسکن ریخت و اعلام کرد که آورده متقاضیان نهضت ملی مسکن هیچ عدد مشخص و رسمی ندارد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، این مقام مسئول تاکید کرد که قراردادهای این طرح ثابت و قطعی نیستند و با توجه به شرایط اقتصادی و تورم، پروژهها به طور مداوم «تعدیل» میشوند. این اظهارات، سردرگمی و نگرانی شدیدی را در میان صدها هزار متقاضی که با امید خانهدار شدن وارد این طرح شدهاند، ایجاد کرده است. در عمل، این به آن معناست که متقاضیان تا روز تحویل واحد خود، نمیدانند که در نهایت باید چقدر پول پرداخت کنند.
قراردادهای غیرقطعی و شاخصهای غیرقابل پیشبینی
عبدالرضا غفوری در پاسخ به سوالی در مورد آورده متقاضیان نهضت ملی مسکن گفت: «شرایط اقتصادی موجود باعث تعدیل پروژهها میشود و شاخصهای تعدیل بر اساس تورم تعیین میشوند که این شاخصها دقیق و قابل پیشبینی نیستند.»
او تاکید کرد که تمام اعداد و ارقامی که تاکنون در مورد مبلغ نهایی آورده مطرح شده، تنها «تخمینهایی از سوی متقاضیان» بوده و نه اداره کل راه و شهرسازی استان تهران و نه وزارتخانه، هیچگاه عدد رسمی و قطعی برای این موضوع اعلام نکردهاند. این عدم شفافیت، بزرگترین چالش برای متقاضیان، به ویژه اقشار کمدرآمد است که توانایی برنامهریزی مالی برای مبالغ نامشخص و در حال افزایش را ندارند.
سرنوشت نامعلوم یک ابرپروژه
این اظهارات در حالی مطرح میشود که پیش از این نیز، انبوهسازان و پیمانکاران طرح نهضت ملی مسکن، بارها نسبت به پایین بودن و غیرواقعی بودن قیمتهای قراردادها با توجه به تورم مصالح و هزینهها، اعتراض کرده بودند.
به نظر میرسد که سیاست «تعدیل» قراردادها، راهکاری است که وزارت راه برای راضی نگه داشتن سازندگان در پیش گرفته است، اما فشار مالی این تصمیم، مستقیماً به متقاضیان نهایی منتقل میشود. این وضعیت، پروژه نهضت ملی مسکن را در یک بنبست قرار داده است: از یک سو، سازندگان با قیمتهای فعلی حاضر به ادامه کار نیستند و از سوی دیگر، متقاضیان توانایی پرداخت مبالغ افزایشیافته را ندارند.
تحلیل نهایی نبض ساختمان:
اظهارات معاون اداره کل راه و شهرسازی، هرچند صادقانه، اما گواهی بر یک «شکست برنامهریزی» بزرگ در مهمترین پروژه مسکن دولت است. اعلام اینکه آورده متقاضیان نهضت ملی مسکن قابل پیشبینی نیست، به معنای آن است که این طرح فاقد یک «مدل مالی» پایدار و قابل اتکاست. این عدم قطعیت، بزرگترین سم برای یک پروژه بلندمدت ساختمانی است؛ هم اعتماد متقاضیان را از بین میبرد و هم انگیزه سرمایهگذاری را در سازندگان کاهش میدهد.
دولت به جای آنکه از ابتدا یک مدل مالی واقعبینانه (که تورم را در نظر میگیرد) طراحی کرده و آن را به صورت شفاف به مردم اعلام کند، با مدلهای دستوری و غیرواقعی وارد میدان شده و اکنون در میانه راه، فشار این ناکارآمدی را به دوش ضعیفترین حلقه زنجیره، یعنی متقاضیان، منتقل میکند. این پروژه برای موفقیت، بیش از هر چیز به «شفافیت» و «واقعبینی اقتصادی» نیاز دارد.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
منبع
-
خبرگزاری تسنیم (به نقل از شهرخبر): آورده متقاضیان نهضت ملی مسکن در تهران قابل پیشبینی نیست
