لندن، انگلستان – در حالی که صنعت انرژیهای تجدیدپذیر به دنبال راهحلهای اقتصادیتر برای توسعه مزارع بادی فراساحلی است، یک مطالعه جدید از گروه مشاوران بریتانیایی OpenWater Renewables، فرصتی بزرگ را برای صنعت بتن شناسایی کرده است.
این مطالعه که به صورت متن-باز منتشر شده، نشان میدهد که فونداسیون بتنی توربین بادی شناور، میتواند بهترین و ارزانترین گزینه برای توسعهدهندگان مزارع بادی در آبهای عمیق مانند دریای شمال باشد. این یافته برای صنعت ساختمان و بتن، یک فرصت عظیم محسوب میشود، اما در ایالات متحده، این پیشرفت با یک مانع بزرگ روبرو شده است: سیاستهای جدید کاخ سفید که تمام پروژههای بادی فراساحلی را متوقف کرده است.
فونداسیون بتنی توربین بادی: جایگزینی ارزانتر برای فولاد
تاکنون، توربینهای بادی فراساحلی بر روی پایههای فولادی غولپیکر (مونوپایل) که در بستر دریا ثابت میشوند، ساخته میشدند. اما این روش در آبهای عمیق، مانند سواحل غربی آمریکا، بسیار گران و ناکارآمد است. راهحل، توربینهای شناور هستند که بر روی پلتفرمهایی در سطح آب قرار میگیرند.
مطالعه جدید نشان میدهد که ساخت این پلتفرمها با بتن، به دلیل دوام بالا، نیاز به نگهداری کمتر و هزینه سرمایهگذاری اولیه (CAPEX) پایینتر، میتواند یک جایگزین رقابتی و برتر برای طرحهای فولادی باشد. این موضوع به ویژه برای کشورهایی مانند بریتانیا که در ساختوساز با بتن تخصص دارند، اهمیت دارد و میتواند به رشد صنعت بتن در پروژههای دریایی کمک شایانی کند.
توقف ناگهانی پروژهها در آمریکا
درست در زمانی که این فرصتهای فناورانه در حال ظهور هستند، وزارت کشور آمریکا به رهبری داگ بورگوم، با بازنگری کامل در مقررات، عملاً تمام پروژههای جدید بادی فراساحلی را متوقف کرده است. این وزارتخانه با استناد به یک فرمان اجرایی که منابع انرژی را به دو دسته «قابل اتکا» و «غیرقابل اتکا» تقسیم میکند، صدور هرگونه مجوز جدید برای مزارع بادی را تا اطلاع ثانوی به حالت تعلیق درآورده است.
این اقدام که به گفته منتقدان، با هدف ضربه زدن به صنعت انرژیهای تجدیدپذیر و به نفع سوختهای فسیلی صورت گرفته، نه تنها به از دست رفتن مستقیم هزاران شغل در پروژههای لغو شده منجر میشود، بلکه فرصتهای شغلی آینده در زنجیره تامین، از جمله صنعت بتن در پروژههای دریایی را نیز از بین میبرد.
تحلیل نهایی نبض ساختمان: فونداسیون بتنی توربین بادی:
تضاد میان پیشرفت علمی در اروپا و پسرفت سیاسی در آمریکا، یک داستان هشداردهنده در مورد تأثیر سیاست بر صنعت و فناوری است. مطالعه بریتانیایی نشان میدهد که چگونه نوآوری میتواند به راهحلهای پایدارتر و اقتصادیتر منجر شود؛ استفاده از بتن برای توربینهای شناور، یک بازی برد-برد برای صنعت ساختمان و انرژی پاک است.
اما در مقابل، تصمیم کاخ سفید نشان میدهد که چگونه یک ایدئولوژی سیاسی میتواند جلوی این پیشرفت را بگیرد. تعریف «قابل اتکا» و «غیرقابل اتکا» برای منابع انرژی در قرن بیست و یکم، با وجود فناوریهای ذخیرهسازی و مدیریت شبکه، یک تعریف منسوخ و گمراهکننده است. این وضعیت، یک ریسک بزرگ برای سرمایهگذارانی است که به دنبال ورود به بازارهای جدید هستند و ثابت میکند که «ریسک سیاسی» میتواند به اندازه «ریسک فنی» برای یک پروژه ساختمانی مخرب باشد.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
