اخبار ایرانسیاست‌ها و مقررات ساختمانی

تجربه یا مدرک؟ گره کور صنعت ساختمان

رئیس نظام کاردانی تهران: کاردان‌ها در کارگاه کارآمدتر از مهندسان هستند، اما عدم استفاده صحیح، آن‌ها را به سمت مدرک‌گرایی سوق داده است.

تهران، ایران – در حالی که صنعت ساختمان با رکود و چالش‌های متعدد دست و پنجه نرم می‌کند، تورج پشوتن، رئیس هیئت مدیره سازمان نظام کاردانی ساختمان استان تهران، از یک تناقض بزرگ در بازار کار این حوزه پرده برداشت: نقش کاردان‌ ها در صنعت ساختمان نادیده گرفته شده و این نیروهای اجرایی و باتجربه، به دلیل عدم استفاده صحیح از ظرفیت‌هایشان، به سمت ارتقای تحصیلی و دریافت مدارک مهندسی سوق داده می‌شوند.

او در گفتگویی تاکید کرد که کاردان‌ها به دلیل گذراندن دوره‌های اجرایی، در محیط‌های کارگاهی بسیار کارآمدتر از بسیاری از مهندسان تئوری‌محور عمل می‌کنند، اما سیستم فعلی، این مزیت را به یک ضعف تبدیل کرده است.

افزایش نقش کاردان‌ ها در صنعت ساختمان با وجود رکود

به گفته پشوتن، با وجود رکود شدید حاکم بر صنعت ساختمان از سال ۱۴۰۳، سازمان نظام کاردانی تلاش کرده تا جایگاه کاردان‌ها را تقویت کند. او گفت: «از ابتدای سال ۱۴۰۴ جلسات متعددی با وزارتخانه، اداره کل و شهرداری‌ها برگزار کردیم.»

نتیجه این پیگیری‌ها، تصویب برنامه‌هایی برای استفاده از کاردان‌ها به عنوان سرپرست کارگاه و مجری ذی‌صلاح بوده است. همچنین، محدودیت فعالیت آن‌ها از ساختمان‌های سه طبقه به پنج طبقه افزایش یافته است. این تغییرات، گامی مهم در جهت استفاده بهینه از توانایی‌های این قشر متخصص است، اما موفقیت نهایی آن، در گرو خروج صنعت ساختمان از رکود فعلی است.

از مدرک‌گرایی تا کاهش کارایی

رئیس نظام کاردانی تهران هشدار داد که عدم تعریف جایگاه مناسب برای کاردان‌ها، یک پیامد منفی بزرگ داشته است: حرکت به سوی مدرک‌گرایی. او افزود: «عدم استفاده صحیح از این نیروها موجب شده بسیاری از آنان به سمت ارتقای تحصیلی و دریافت مدارک مهندسی بروند.

این موضوع نه‌تنها گره‌ای از مشکلات صنعت ساختمان باز نکرده، بلکه به دلیل افزایش تعداد مهندسان، کارایی کلی در این حوزه کاهش یافته است.» این وضعیت، یک چرخه معیوب ایجاد کرده که در آن، نیروهای باتجربه اجرایی از کارگاه‌ها دور شده و به جمع مهندسان تئوریسین اضافه می‌شوند، در حالی که صنعت به شدت به تجربه عملی آن‌ها نیازمند است.

تحلیل نهایی نبض ساختمان:

اظهارات تورج پشوتن، به درستی به یکی از زخم‌های کهنه صنعت ساختمان ایران اشاره می‌کند: «شکاف عمیق میان تئوری و عمل». در سیستم آموزشی و حرفه‌ای ما، ارزش‌گذاری بیش از حد به «مدرک» مهندسی و بی‌توجهی به «تجربه» کاردانی، منجر به یک ناترازی بزرگ در بازار کار شده است. نقش کاردان‌ ها در صنعت ساختمان به عنوان ستون فقرات اجرایی پروژه‌ها، حیاتی است.

سوق دادن این نیروهای متخصص به سمت مدرک‌گرایی، نه تنها به معنای از دست دادن تجربه ارزشمند آن‌ها در کارگاه‌هاست، بلکه به افزایش تعداد مهندسان بدون تجربه کافی و در نتیجه، کاهش کیفیت ساخت‌وساز منجر می‌شود. راه‌حل، در بازنگری کامل در شرح وظایف و جایگاه حرفه‌ای مهندسان و کاردان‌ها نهفته است. باید سیستمی طراحی شود که در آن، «تجربه» به اندازه «مدرک» ارزش داشته باشد و مسیر پیشرفت حرفه‌ای، تنها از دانشگاه نگذرد.

نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیش‌بینی آینده.

 

منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا