پاریس، فرانسه – گروه طراحی فرانسوی Studio GGSV در یک آپارتمان ۲۰۰ متر مربعی در مجموعه تاریخی Manufacture des Gobelins پاریس، یک طراحی داخلی فراگیر با عنوان «سالنهای خیال» (The Salons of Imagination) خلق کرده است. این پروژه که به عنوان برنامه افتتاحیه نهاد تازه تاسیس Manufactures Nationales اجرا شده، به طراحان معاصر این آزادی را داده تا ضمن ادای احترام به نقش طراح داخلی به عنوان یک «خالق کلنگر» (Ensemblier)، فضاهای داخلی فردا را تصور کنند.
در این پروژه، گائل گابیله و استفان ویلارد، بنیانگذاران استودیو، هر قطعه از مبلمان و دکوراسیون را طراحی کرده و سه محیط به هم پیوسته—سالن پذیرایی، سالن گفتگو و سالن مطالعه—را به عنوان فضاهایی برای تحریک ذهن، تبادل و رویاپردازی خلق کردهاند.
سه اتاق، سه تجربه: سفری در طراحی داخلی فراگیر
هر یک از سه سالن، یک تجربه حسی و مفهومی منحصربهفرد ارائه میدهد. «سالن پذیرایی» گفتگوی میان سازه معماری و دکوراسیون کاربردی را با یک کتابخانه عظیم با ریتمهای هیپنوتیزمی سیاه و سفید که یادآور ستونهای پیچخورده سبک لویی سیزدهم است، کاوش میکند.
«سالن گفتگو» که برای معاشرت طراحی شده، حول یک مبل ششضلعی بزرگ الهامگرفته از هنر توپیاری (شکلدهی به گیاهان) شکل گرفته و دیوارهای آن با قابهای پارچهای با نقوش برجسته فلزی پوشیده شدهاند که یادآور شاخ و برگ باغ هستند. اما اوج این طراحی داخلی فراگیر در «سالن مطالعه» رخ میدهد؛ جایی که مناظر رمانتیک الهامگرفته از гобеленهای قرن نوزدهم، تمام دیوارها، کف و سقف را پوشانده و فضای داخلی را به یک نقاشی دیواری سهبعدی و رویایی تبدیل کرده است.
ادای احترام به صنایع دستی فرانسه
این پروژه با همکاری نزدیک با صنعتگران نهاد Manufactures Nationales، که بیش از ۵۳ حرفه هنری را گرد هم آورده، توسعه یافته است. کارگاههای Sèvres سه گلدان چینی با تزئینات خاص برای این پروژه تولید کردهاند و کارگاه تحقیقات و خلاقیت (ARC) با استودیو GGSV بر روی کتابخانه، کنسول و لامپها کار کرده است.
این قطعات که از چوب ساخته شدهاند، ستون پیچخورده لویی سیزدهم را به عنوان یک موتیف سازهای بازتفسیر کرده و بدون استفاده از پیچ مونتاژ شدهاند. این همکاری، قرنها میراث صنایع دستی فرانسه را با تجربهگرایی در طراحی معاصر پیوند میزند و بر اهمیت «دانش فنی» (savoir-faire) فرانسوی تاکید میکند.
تحلیل نهایی نبض ساختمان:
پروژه «سالنهای خیال» یک بیانیه قدرتمند در برابر روند غالب طراحی داخلی مینیمالیستی و بازارمحور است. این پروژه، بازگشتی به مفهوم «طراح کلنگر» (ensemblier) را جشن میگیرد؛ رویکردی که در آن، طراح داخلی یک «خالق جهان» است و نه صرفاً یک طراحی که اشیاء از پیش موجود را در کنار هم میچیند.
استفاده از توهم و خطای دید (trompe-l’œil)، در اینجا یک ترفند تزئینی صرف نیست، بلکه یک ابزار مفهومی برای به چالش کشیدن درک ما از فضا، سطح و واقعیت است. این پروژه مهم است زیرا نقش طراحی داخلی را از یک حرفه خدماتی به یک «کنش هنری» ارتقا میدهد و به ما یادآوری میکند که فضاهای داخلی میتوانند و باید بیش از سرپناه باشند؛ آنها میتوانند صحنههایی برای خیالپردازی، گفتگو و تامل باشند.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
