ساحل کاستالگره، مکزیک – استودیوی Manuel Cervantes Estudio پروژه مسکونی بزرگی به نام خانه چوبی Rancho Sereno را در توسعه احیاکننده (Regenerative Development) ۳۰۰۰ هکتاری Xala در امتداد ساحل کاستالگره اقیانوس آرام مکزیک به پایان رسانده است. این اقامتگاه ۲۰۰۰ متر مربعی (۲۲,۰۰۰ فوت مربع) با هدف حفاظت از تپههای ماسهای و پوشش گیاهی بومی، در فاصله ۱۲۰ متری از خط ساحلی قرار گرفته است تا معماری با اکوسیستم ساحلی پیرامون خود ادغام شود.
طراحی، از ریتمهای فضایی Haciendaهای سنتی مکزیک الهام گرفته و خانه را به صورت مجموعهای از حجمهای تکطبقه چوبی سازماندهی کرده است که با باغهای داخلی در هم تنیدهاند و مرزهای متخلخل (Porous) میان داخل و خارج ایجاد میکنند.
پایداری متریال: تکیه ۹۵ درصدی بر چوب
پایداری، رویکرد اصلی در انتخاب متریال این پروژه بوده است. بیش از ۹۵ درصد از ساختار Rancho Sereno، از جمله فریمها، سقف، پنجرهها و درها، با استفاده از چوب تجدیدپذیر ساخته شده است. این انتخاب عمدی، اتکا به عناصر ساختاری سنگینتر مانند فولاد و آلومینیوم را به حداقل رسانده و تأثیر زیستمحیطی ساختمان را کاهش میدهد.
پیوستگی متریالی در این پروژه، یک تجربه حسی و بافتی غنی را تقویت میکند. پانلهای چوبی متحرک و کرکرههای لووردار، تهویه طبیعی متقاطع را به حداکثر میرسانند و اجازه میدهند نسیم اقیانوس جایگزین سیستمهای سرمایشی مکانیکی شود.
بافتهای طبیعی و جزئیات دقیق در فضای داخلی خانه چوبی
در فضاهای داخلی، دیوارهای نمایان بافتها و رنگهای طبیعی چوب و میکروسیمان را برجسته میکنند. کفپوشها، که توسط یک تیم بلژیکی متخصص اجرا شده، از تکنیک میکروسیمان برای ایجاد سطوحی صاف و بدون درز (Joint-free) استفاده کردهاند. این پوشش پیوسته، جریان فضایی را تقویت کرده و رابطه سیال میان فضای داخلی و باغهای اطراف را دوچندان میسازد.
Rancho Sereno با پرهیز از شیشهکاری بیش از حد و سیستمهای ساخت و ساز سنگین، بر تهویه طبیعی، سایهزنی و انتخابهای متریالی ساده متکی است تا تأثیر زیستمحیطی خود را کاهش دهد. نتیجه این رویکرد، اقامتگاهی است که معماری و منظر را در هم ادغام کرده و با ارجاع به سنتهای بومی، یک زندگی ساحلی با کمترین اثر تخریبی را امکانپذیر میسازد.
تحلیل نهایی نبض ساختمان
طراحی Rancho Sereno توسط Manuel Cervantes Estudio، یک درس مهم در زمینه معماری احیاکننده (Regenerative) است. این پروژه ثابت میکند که پایداری زیستمحیطی تنها به تکنولوژیهای پیچیده محدود نمیشود، بلکه میتواند از طریق احترام عمیق به سنتهای فضایی (Hacienda) و انتخابهای هوشمندانه متریالی (۹۵٪ چوب) به دست آید.
نبض ساختمان این رویکرد را یک مدل موفق برای توسعه در مناطق ساحلی میداند؛ زیرا به جای تصرف و اشغال ساحل با سازههای سنگین، با ادغام متخلخل خود، امکان تنفس و رشد اکوسیستم بومی را فراهم میکند. مدل «Hacienda تکطبقه» با باغهای درهمتنیده، یک راهکار معماری اقلیمی مؤثر است که ضمن حفظ آسایش ساکنان، نیاز به مصرف انرژی را به شکل قابل توجهی کاهش داده و هویت فرهنگی مکزیک را به شکلی معاصر بازتولید کرده است.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
منبع
