
رباط، مراکش – مراکش با افتتاح رسمی استادیوم تازه بازسازی و توسعهیافته پرنس مولای عبدالله (Prince Moulay Abdellah Stadium) در رباط، یک گام بلند در راستای آمادگی برای میزبانی مشترک جام جهانی ۲۰۳۰ (به همراه اسپانیا و پرتغال) برداشت. این استادیوم با ظرفیت ۶۸,۷۰۰ نفر، با یک پیروزی ۵ بر صفر تیم ملی مراکش مقابل نیجر در چارچوب مسابقات مقدماتی کنفدراسیون فوتبال آفریقا، به روی عموم گشوده شد.
طراحی این پروژه که طی ۲۴ ماه به اتمام رسید، توسط استودیوهای Orange Atelier و Populous و با همکاری پیمانکار Société Générale des Travaux du Maroc انجام شده است. طراحی استادیوم به گونهای است که تمامی مشخصات و الزامات فیفا برای میزبانی مسابقات تا مرحله نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۳۰ را برآورده میکند.
نمای پارامتریک الهامگرفته از فرهنگ مراکش
عنصر کلیدی و شاخص این استادیوم، نمای پارامتریک ۱۰۰ هزار متر مربعی با تکنولوژی LED است که زیبایی بصری و عمق فرهنگی را به نمایش میگذارد. این نما، از یک سو از درختان نخل که خیابانهای رباط را آراستهاند الهام گرفته و از سوی دیگر، ادای احترامی به تکنیکهای سنتی گلدوزی و تزئینات «نقطه فاس» (Point de Fez) مراکش است.
این پوسته خیرهکننده، از ۱۹,۲۰۰ مثلث آلومینیومی به رنگ شامپاینی و ۷۰ کیلومتر نوار LED تشکیل شده که به صورت مارپیچ دور سازه میچرخند و جلوهای درخشان و پویا به استادیوم میبخشند. علاوه بر زیباییشناسی، استادیوم مجهز به یک سقف محافظ ۳۶۰ درجه در برابر باد است و جایگاه تماشاگران برای به حداکثر رساندن هیجان، در نزدیکترین فاصله ممکن به زمین چمن قرار داده شده است.
استادیوم مولای عبدالله: بیش از یک مکان ورزشی
این استادیوم نه تنها از نظر فنی و بصری در سطح جهانی قرار دارد، بلکه از منظر زیرساختهای ارتباطی نیز بهخوبی با بافت شهری یکپارچه شده است. ورودی اصلی استادیوم مستقیماً به ایستگاههای قطار حی الریاض (Hay Riad) در شرق و عکاری (Akkari) در غرب متصل شده است. فرانسوا کلمنت، مدیر ارشد Populous، این استادیوم را «جواهر جدید فوتبال بینالمللی و یکی از استادیومهای بزرگ نه تنها در مراکش، بلکه در سراسر آفریقا و فراتر از آن» خواند.
او تأکید کرد که این پروژه «یک میراث تأثیرگذار از امکانات در سطح جهانی، بهبود دسترسی برای هواداران محلی و بینالمللی، ارتقاء تجربه تماشاگران و افزایش درآمدزایی» به همراه خواهد داشت. استادیوم پرنس مولای عبدالله در آینده، به همراه استادیوم حسن دوم (Hassan II Stadium) با ظرفیت ۱۱۵ هزار نفری (طراحی شده توسط Oualalou + Choi)، نقش کلیدی در زیرساخت ورزشی مراکش ایفا خواهند کرد.
تحلیل نهایی نبض ساختمان
استادیوم پرنس مولای عبدالله فراتر از یک سازه ورزشی، یک سرمایهگذاری راهبردی و یک بیانیه فرهنگی از سوی مراکش به جامعه جهانی است. این پروژه موفقیتآمیز در مدت زمان کوتاه ۲۴ ماهه، نه تنها آمادگی فنی این کشور برای میزبانی بزرگترین رویدادهای ورزشی را نشان میدهد، بلکه با استفاده از نمای پارامتریک و موتیفهای بومی (گلدوزی فاس)، معماری را به ابزاری برای نمایش هویت ملی و غنای فرهنگی تبدیل کرده است.
نبض ساختمان این تلفیق تکنولوژی پیشرفته (LED و طراحی پارامتریک) با هنرهای سنتی را یک الگو برای پروژههای زیرساختی بزرگ میداند. این رویکرد، پایداری فرهنگی را در کنار پایداری فنی قرار میدهد و به استادیوم اجازه میدهد تا به عنوان یک نقطه عطف شهری و یک سفیر فرهنگی در سطح بینالمللی عمل کند و نه فقط یک سازه بتنی بزرگ.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
منبع
Global Construction Review: Morocco opens national stadium and “jewel of football” with 5-0 win




