سیواتانخو، مکزیک – پروژه «کاسا پیسینا دل سیلو» (Casa Piscina del Cielo) به معنای «خانه استخر آسمان»، که توسط استودیو Zozaya Arquitectos طراحی شده، از دامنههای ساحلی اقیانوس آرام در مکزیک، هم به عنوان یک اقامتگاه و هم یک مداخله در منظر،یک استخر کنسولی سر برآورده است.
این پروژه که در رسانه معتبر Designboom به نمایش درآمده، بر روی سایتی با توپوگرافی غیرمعمول ساخته شده و خطوط طبیعی زمین و تختهسنگهای باستانی، الهامبخش اصلی معماری آن بودهاند. به گفته معماران، کارفرما از همان ابتدا به دنبال چیزی «خارقالعاده» بود؛ خانهای که قراردادهای رایج را به چالش بکشد و ساختاری منحصربهفرد و سنتشکن داشته باشد. نتیجه، خانهای است که با استخر کنسولی شگفتانگیز خود، تجربهای از شناور بودن میان دریا و آسمان را خلق میکند.
استخر کنسولی شگفتانگیز و گفتگوی با طبیعت
شاید چشمگیرترین عنصر این پروژه، استخر آن باشد که ۲۷ متر (۹۰ فوت) بر روی صخرهها پیشروی کرده است. این استخر که بر فراز خط ساحلی و امواج معلق است، در کف خود یک پنجره شیشهای مربعشکل دارد که منظرهای آبی به سمت پایین و صخرهها را قاب میگیرد و حس شناور بودن را تشدید میکند.
اما معماری این خانه، فراتر از این استخر است. ورودی خانه با دو درب عظیم به یک حیاط مرکزی باز میشود که در آن، تختهسنگهای بزرگی که در حین حفاری کشف شدهاند، به صورت دستنخورده باقی مانده و به مجسمههایی طبیعی تبدیل شدهاند. فضای نشیمن اصلی در زیر یک «پالاپا» (سقف کاهگلی سنتی) قرار گرفته که از هر طرف به روی نسیم دریا و نور طبیعی باز است و حس یک فضای وسیع و در عین حال پناه گرفته را ایجاد میکند.
مصالح بومی و طراحی داخلی یکپارچه
پالت مصالح این پروژه، کاملاً از اصالت منطقه الهام گرفته است. برگهای نخل بافتهشده، سقف پالاپا و سقفهای داخلی را تعریف میکنند، چوب پاروتا گرما را به فضا میآورد و گچ چوکووم یادآور خاک اطراف است. بتن اکسپوز، پرگولاهای فولادی و عرشههای چوبی، گفتگویی میان سنت محلی و یک سبک تقریباً بروتالیستی را تقویت میکنند.
طراحی داخلی نیز که توسط استودیو DRDS انجام شده، این رویکرد را با جزئیات ساده و مبلمانی که بازتابی از بافتهای سایت است، ادامه میدهد. این طراحی یکپارچه، که در آن منظر، معماری و فضای داخلی به صورت هماهنگ عمل میکنند، فضایی خلق کرده که هم خام و طبیعی و هم پیچیده و لوکس است.
تحلیل نهایی نبض ساختمان:
پروژه «کاسا پیسینا دل سیلو» یک نمونه استادانه از «معماری جسورانه و زمینهگرا» است. این پروژه به جای آنکه از توپوگرافی چالشبرانگیز سایت فرار کند، آن را در آغوش گرفته و به بخشی جداییناپذیر از هویت معماری خود تبدیل کرده است. حفظ تختهسنگهای طبیعی در حیاط مرکزی، یک حرکت طراحی بسیار هوشمندانه است که به فضا اصالت و قدرتی بیبدیل میبخشد.
استخر کنسولی شگفتانگیز این پروژه نیز، بیش از یک عنصر لوکس، یک شاهکار مهندسی و یک بیانیه معماری است که مرزهای میان سازه، آب و منظره را از بین میبرد. این پروژه به خوبی نشان میدهد که چگونه معماری میتواند با احترام به طبیعت و استفاده از مصالح بومی، تجربههای فضایی کاملاً جدید، به یادماندنی و هیجانانگیز خلق کند.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
