واشنگتن، دی.سی. – در دنیای طراحی، همانطور که میگویند، «هر آنچه کهنه شود، روزی دوباره نو خواهد شد». این چرخه در معماری و طراحی خارجی ساختمانها نیز صادق است. بر اساس یک گزارش جدید که در آن با طراحان برجسته مصاحبه شده، چندین ترند طراحی نمای ساختمان که تا همین اواخر «از مد افتاده» تلقی میشدند، در سال ۲۰۲۵ با قدرت در حال بازگشت هستند.
این روندها نشاندهنده یک حرکت از سادگی و مینیمالیسم مطلق به سمت نماهایی با شخصیت، جزئیات و رنگهای بیشتر است. در ادامه، به بررسی پنج مورد از این ترندهای بازگشته میپردازیم.
بازگشت رنگ و جزئیات هنرمندانه
پس از سالها سلطه رنگهای سفید و خنثی با پنجرههای سیاه، رنگ با قدرت در حال بازگشت به نماهاست. به گفته پیتر مایلز، معمار، استفاده از رنگهای خاکی گرم، سبزها و آبیها که یادآور دهههای ۱۹۷۰ و ۹۰ هستند، راهی قدرتمند برای نشان دادن شخصیت است.
علاوه بر رنگ، جزئیات هنرمندانهای که زمانی «مبتذل» خوانده میشدند، مانند کرکرههای تزئینی، جعبههای گل و تزئینات چوبی، دوباره محبوب شدهاند. البته این جزئیات با ظاهری مدرنتر بازگشتهاند؛ برای مثال، کرکرههای تزئینی امروزی، پروفیلهای باریکتر و رنگهای معاصر دارند که به آنها ظاهری هدفمند و شیک میبخشد.
آجر رنگشده، فرفورژه و معماری زمینهگرا
یکی دیگر از ترندهای طراحی نمای ساختمان، رنگ کردن آجر است. به گفته دالن راسل، مشاور بازسازی، آجرهای رنگشده با پالتهای ملایم سفید، کرم و خاکستری، ظاهری تمیز و جاودانه به خانهها میبخشند. نردهها، دروازهها و بالکنهای فرفورژه (Wrought Iron) نیز با خطوطی سبکتر و سادهتر در حال بازگشت هستند که هم شخصیت تاریخی را حفظ کرده و هم با زندگی مدرن سازگارند.
در نهایت، پس از سالها وارد کردن طرحهای نامناسب با اقلیم (مانند خانههای تمام شیشهای در سواحل کالیفرNIA)، علاقه به «معماری بومی و حساس به زمینه» دوباره افزایش یافته است. این رویکرد که اغلب از مصالح محلی استفاده میکند، هم از نظر زیباییشناسی و هم از نظر زیستمحیطی، انتخابی هوشمندانه است.
تحلیل نهایی نبض ساختمان:
بازگشت این ترندهای طراحی نمای ساختمان، بیش از یک تغییر سلیقه، نشاندهنده یک «بلوغ فرهنگی» در معماری است. این روند، یک واکنش به یکنواختی و بیروحی معماری مینیمالیستی است که برای سالها بر طراحیها حاکم بود. مردم به دنبال خانههایی با «شخصیت»، «داستان» و «عمق» هستند و جزئیات هنرمندانه، رنگهای گرم و مصالح طبیعی، بهترین ابزارها برای رسیدن به این هدفاند.
بازگشت به معماری بومی و زمینهگرا نیز یک حرکت بسیار مهم به سوی پایداری است. این رویکرد به ما یادآوری میکند که بهترین راهحلهای طراحی، اغلب در سنتها و مصالح محلی خود ما نهفتهاند. برای معماری ایران، این یک فرصت بزرگ است تا با نگاهی دوباره به میراث غنی خود، از آجرهای رنگی و جزئیات هنرمندانه گرفته تا معماری اقلیمی، به یک زبان طراحی معاصر دست یابد که هم زیبا و هم عمیقاً ایرانی باشد.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
