ملبورن، استرالیا – در دورانی که بحران مسکن جهانی و افزایش تراکم شهری، استانداردهای زندگی را زیر سؤال برده است، شرکت توسعهدهنده استرالیایی Neometro، رویکردی متفاوت را به مدت ۴۰ سال در پیش گرفته است. جف پرووان، بنیانگذار و مدیر طراحی، فلسفه صنعت توسعه را با استعارهای استرالیایی توصیف میکند: «همه توسعهدهندگان سوسیس کباب میکنند، اما در پایان، طعم آنها یکسان نیست.»
این بدان معناست که در حالی که همه ساختمان میسازند، تنها تعداد اندکی خانههایی را ارائه میدهند که زندگی در آنها لذتبخش باشد. این رویکرد، همراه با پیشزمینههای غیرسنتی مدیران شرکت (که از معماری، سیاست، فلسفه و سلامت روان آمدهاند و نه امور مالی)، به Neometro لنزی «طراحیمحورتر، فرهنگیتر و جامعهگرا» برای نگریستن به توسعه شهری بخشیده است.
کتاب جدید: زندگی متراکم بدون سازش در کیفیت
برخلاف دیدگاه بدبینانه به صنعت توسعه، مدیران Neometro، شامل جیمز تاتن و لاکلن سینکلر، قویاً معتقدند که توسعه، در صورت انجام درست، میتواند تأثیر مثبتی بر شهر داشته باشد. کتاب جدید این شرکت با عنوان «City Living: Neometro Residents and Works» (انتشارات Uro، ۲۰۲۵)، یک مطالعه قانعکننده در این زمینه است و ادعا میکند که زندگی در تراکم بالا به معنای سازش یا کاهش استانداردها نیست، بلکه میتوان در یک خانه کوچکتر، با طراحی عالی، نگهداری آسان و در احاطه جامعه، «خوب زندگی کرد».
برخلاف کتابهای معماری که فضاهای خالی و سترون را نمایش میدهند، این کتاب بر زندگی واقعی ساکنین تمرکز دارد. این امر، گواهی بر این است که Neometro مدتها پس از اتمام ساختمان در اطراف میماند تا از ساکنانی که دههها در واحدهای آنها زندگی کردهاند، «تجربه زیسته» را بیاموزد و فضاها را برای نیازهای بلندمدت بهبود بخشد.
سه درس برای بهبود زیستپذیری و چالش با هنجارهای صنعت
Neometro با هدف ساخت آپارتمانها و خانههایی که خود مدیران آن مایل به زندگی در آنها باشند، سه درس اصلی را از چهار دهه تجربه خود استخراج کرده که به طور مداوم زیستپذیری را بهبود بخشیده و آن را از صنعت جدا میکند:
۱. ریسکهای طراحی را بپذیرید: در حالی که بسیاری از توسعهدهندگان آنچه را که قبلاً فروش خوبی داشته تکرار میکنند، Neometro مایل به تجربهگرایی است. تاتن به فضاهای تهی دوطبقه (Double-Height Void Volumes) در پروژههای اخیر اشاره میکند که با وجود غیرمعمول بودن، بازخوردهای شگفتانگیزی داشته است. این شرکت همچنین پیشگام ساخت ساختمانهای چندکاربری (Mixed-Use) با ترکیب فضاهای اداری، خردهفروشی و مسکونی در دهه ۲۰۰۰ بود.
۲. همکاری معماری با توجه به جزئیات: Neometro با معماران مشهوری چون Morq، Edition Office و Kerstin Thompson Architects همکاری میکند. این فرآیند «مانند یک بازی تنیس» است که در آن Neometro یافتههای خود از تجربه زیسته (مانند محل قرارگیری سطل زباله یا نحوه عبور کالسکه از حیاط) را به معماران منتقل میکند تا آنها دیدگاه کلانتری را ارائه دهند.
۳. ساخت جوامع متنوع: این شرکت با آگاهی از تأثیر مستقیم طراحی بر شکلگیری جوامع، عمداً واحدهایی با اندازههای متنوع (از آپارتمانهای یکخوابه تا خانههای سهخوابه) میسازد تا طیف وسیعتری از جمعیت و سبکهای زندگی را جذب کند. این استراتژی، جوامعی «غنیتر» خلق میکند که فراتر از صرفاً اقامتگاه برای یک قشر خاص هستند.
تحلیل نهایی نبض ساختمان
رویکرد Neometro نه تنها یک مدل کسبوکار، بلکه یک فلسفه توسعه شهری است که در تضاد مستقیم با تولید انبوه مسکن با محوریت حداکثر سود قرار میگیرد. نبض ساختمان معتقد است که بزرگترین موفقیت این شرکت، اثبات این امر است که توجه به طراحی، فرهنگ و سلامت روان میتواند یک مزیت رقابتی پایدار (Sustainable Competitive Advantage) در یک صنعت بدنام ایجاد کند.
با انتشار عمومی تجربیات و درسهای آموختهشده، Neometro عملاً تلاش میکند تا توسعه مسکن را از یک کالای مالی صرف، به یک دارایی فرهنگی و اجتماعی ارتقا دهد. در دورانی که خانهسازی در سراسر جهان دچار بحران است، مدل آنها برای «زندگی در تراکم بدون سازش»، یک نقشه راه حیاتی برای سایر توسعهدهندگان جهت ساخت شهرهایی زیستپذیرتر ارائه میدهد.
نبض ساختمان؛ رصد تحولات، پیشبینی آینده.
منبع
